1. اسدی، ر. (۱۳۹۷). «بررسی تأثیر کاهش مجازات اعدام بر تکرار جرم در جرایم مواد مخدر»، فصلنامه حقوق کیفری و جرمشناسی، دوره ۱۲، شماره ۴، صفحات ۲۵–۴۶.
2. اکبری، لیلا،1389،بررسی شیوه های پیشگیری از بزهکاری کودکان و نوجوانان در قواعد و اسناد بین المللی، پایان نامه کارشناسی ارشد،دانشگاه تهران،ص23
3. حسینی، ف. (۱۳۹۵). «برچسبزنی و پایداری جرم در ایران»، مجله علوم اجتماعی و جرمشناسی، شماره ۱۸، صفحات ۱۱۰–۱۳۵.
4. سازمان زندانها و اقدامات تأمینی و تربیتی کشور. (۱۳۹۶). گزارش سالانه درباره محکومان مواد مخدر. تهران: مرکز آمار و فناوری اطلاعات.
5. قانون مبارزه با مواد مخدر مصوب ۱۳۶۷ و اصلاحیه ماده واحده الحاقی مصوب ۳/۸/۱۳۹۶، مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی، تهران.
6. کینژاد، م. (۱۳۹۵). «جرمشناسی نوین و سیاست جنایی ایران». تهران: موسسه مطالعات حقوقی.
7. 7.کلانتری، محسن،1392، شناسایی و تحلیل کانون های جرم خیز شهری،فصلنامه مطالعات پیشگیری از جرم، شماره دوم، سال دوم
8. محمدی اصل،عباس،1383،اختلالات کارکردی خانواده،مدرسه و گروه همالان و تاثیر آن بر بزهکاری نوجوانان، فصلنامه مطالعات جوانان،شماره 6
9. نجفی ابرندآبادی، د. (۱۳۹۴). تحلیل پایداری جرم و راهکارهای بازپروری مجرمان مواد مخدر. تهران: پژوهشکده علوم قضایی.
10. Sampson, R. J., & Laub, J. H. (2003). Life-course desisters? Trajectories of crime among delinquent boys followed to age 70. Criminology, 41(3), 555–592.
11. Gottfredson, M., & Hirschi, T. (1990). A general theory of crime. Stanford University Press.
12. Farrington, D. P. (2005). Childhood origins of antisocial behavior. Clinical Psychology & Psychotherapy, 12(3), 177–190.
13. Merton, R. K. (1938). Social structure and anomie. American Sociological Review, 3(5), 672–682.
14. Tonry, M. (2011). Punishing race: A continuing American dilemma. Oxford University Press.
15. Hughes, C., & Stevens, A. (2010). What can we learn from the Portuguese decriminalization of illicit drugs? British Journal of Criminology, 50(6), 999–1022.
16. European Monitoring Centre for Drugs and Drug Addiction (EMCDDA). (2019). Annual report on the state of the drugs problem in Europe. Publications Office of the European Union.
