آدورنو، تئودور و هورکهایمر، ماکس. (۱۳۸۴). دیالکتیک روشنگری. ترجمه مراد فرهادپور و امید مهرگان. تهران: انتشارات گام نو.
آرنت، هانا. (۱۳۹۰). وضع بشر. ترجمه فرهنگ علیا. تهران: انتشارات ققنوس.
آشوری، داریوش. (۱۳۸۷). نیچه. تهران: انتشارات آگه.
آصف‌پور، خسرو. (۱۳۸۸). فلسفه نیچه در پرتو تجربیات ما. رشت: انتشارات حق‌شناس.
احمدی، بابک. (۱۳۷۷). معمای مدرنیته. تهران: نشر مرکز.
ارسطو. (۱۳۷۸). اخلاق نیکوماخوس. ترجمه محمدحسن لطفی. تهران: انتشارات طرح نو.
استرن، جوزف پیتر. (۱۳۸۰). نیچه. ترجمه عزت‌الله فولادوند. تهران: انتشارات طرح نو.
افلاطون. (۱۳۶۷). دوره آثار افلاطون. ترجمه محمدحسن لطفی. تهران: انتشارات خوارزمی.
بایزر، فردریک و دیگران. (۱۳۸۵). روشنگری، مدرنیته و ناخرسندی‌های آن. تهران: انتشارات علم.
بروس اسمیت، گریگوری. (۱۳۷۹). نیچه، هایدگر و گذر به پسامدرنیته. ترجمه علیرضا جاوید. تهران: انتشارات پرسش.
بشریه، حسین. (۱۳۸۴). میشل فوکو: فرادانش و قدرت. تهران: نشر نی.
تسوایگ، اشتفان. (۱۳۸۸). سه استاد سخن. ترجمه عبدالله توکل. تهران: نشر مرکز.
تورن، آلن. (۱۳۸۰). نقد مدرنیته. ترجمه مرتضی مردیها. تهران: انتشارات گام نو.
جاویدی کلاته جعفرآبادی، طاهره و عالی، علی‌اکبر. (۱۳۸۸). معنای زندگی انسان در نگاه نیچه. همایش ملی معناداری زندگی.
حقیقی، شاهرخ. (۱۳۸۷). گذار از مدرنیته: نیچه، فوکو، لیوتار، دریدا. تهران: انتشارات آگه.
حیدری، احمدعلی و سیدی، روح‌الله. (۱۳۹۵). تأملاتی در باب تبارشناسی نیچه‌ای. جستارهایی در فلسفه و کلام، ۴۸(۲)، ۹۷–۱۱۴.
دلوز، ژیل. (۱۳۸۲). نیچه. ترجمه پرهام شهرجردی. تهران: انتشارات قطره.
دلوز، ژیل. (۱۳۹۰). نیچه و فلسفه. ترجمه عادل مشایخی. تهران: نشر رخداد نو.
رابینز، ادوارد. (۱۳۸۰). نیچه و مکتب پست‌مدرن. ترجمه نادر فرد. تهران: انتشارات فروزان‌روز.
ریتزر، جرج. (۱۳۷۴). نظریه‌های جامعه‌شناسی در دوران معاصر. ترجمه محسن ثلاثی. تهران: انتشارات علمی.
سوفرن، رنه. (۱۳۷۶). زرتشت نیچه. ترجمه فریدون مجلسی. تهران: انتشارات فکر روز.
سیدی، روح‌الله. (۱۳۹۳). نیچه به روایت ژیل دلوز. نقد کتاب کلام، فلسفه و عرفان، ۱(۳ و ۴)، ۶۵–۷۲.
شادپور، فاطمه و موسوی، احمدرضا. (۱۳۹۳). تحلیل انتقادی دیدگاه نیچه درباره معنای زندگی. نقد و نظر، ۱۹(۴)، ۱۳۳–۱۵۰.
شاهنده، بهزاد. (۱۳۸۲). زن در تفکر نیچه. تهران: انتشارات قصیده‌سرا.
شایگان، داریوش. (۱۳۷۵). افسون‌زدگی جدید: هویت چهل‌تکه و تفکر سیار. ترجمه فاطمه ولیانی. تهران: نشر فرزان‌روز.
شولته، گونتر. (۱۳۸۷). این است نیچه. ترجمه مهشید شبانیان. تهران: انتشارات ثالث.
صانعی دره‌بیدی، منوچهر. (۱۳۸۷). فلسفه اخلاق و مبانی رفتار. تهران: انتشارات سروش.
طباطبایی، سیدجواد. (۱۳۸۷). زوال اندیشه سیاسی در ایران. تهران: انتشارات کویر.
عبدالکریمی، بیژن. (۱۳۹۵). تفکر معنوی و سوبژکتیویسم متافیزیکی. پژوهش‌های عقل نوین، ۱(۲)، ۱–۲۲.
عبدالکریمی، بیژن. (۱۳۹۸). ما و جهان نیچه‌ای. تهران: انتشارات نقد فرهنگ.
عزیزخانی، امیر و چراغعلی، ابوالفضل. (۱۳۹۲). نظریه ابرمرد و نقد آن. انسان‌پژوهی دینی، ۱۰(۳۰)، ۱۲۱–۱۴۲.
علوی‌تبار، هدایت و امامی، فاطمه. (۱۳۹۳). مرگ خدا و پیامدهای آن در فلسفه نیچه. جستارهای فلسفی دین، ۳(۲)، ۴۵–۶۶.
فرهادپور، مراد. (۱۳۷۸). عقل افسرده: تأملاتی در باب اندیشه مدرن. تهران: انتشارات طرح نو.
فوکو، میشل. (۱۳۷۸). دانش و قدرت. ترجمه محمد ضیمران. تهران: انتشارات هرمس.
فوکو، میشل. (۱۳۸۱). نیچه، فروید، مارکس. ترجمه وحید نجفی. تهران: انتشارات هرمس.
فوکو، میشل. (۱۳۸۸). اراده به دانستن: تاریخ جنسیت. ترجمه نیکو سرخوش و افشین جهاندیده. تهران: نشر نی.
قائمی، علی‌اصغر و عباسی، جواد. (۱۳۹۲). نیچه، مرگ خودخواسته یا وعظ مرگ؟. جستارهای فلسفی، ۱۰(۲۴)، ۸۱–۹۸.
قمی، رضا و ریخته‌گران، محمدرضا. (۱۳۹۳). تفسیر فلسفه نیچه بر مبنای مفهوم بازی. حکمت و فلسفه، ۱۰(۳)، ۵۵–۷۰.
کاپلستون، فردریک. (۱۳۷۵). تاریخ فلسفه (جلد ۷: از فیشته تا نیچه). ترجمه داریوش آشوری. تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی و انتشارات سروش.
کاپلستون، فردریک. (۱۳۸۸). نیچه: فیلسوف فرهنگ. ترجمه جواد کاظمی. تهران: انتشارات زوار.
کاسیرر، ارنست. (۱۳۷۱). فلسفه روشنگری. ترجمه یدالله موقن. تهران: انتشارات نیلوفر.
کرباسی‌زاده، امیراحسان. (۱۳۸۷). فلسفه نیچه یا نیچه فیلسوف. حکمت و فلسفه، ۴(۳)، ۹۹–۱۱۲.
کهون، لارنس. (۱۳۸۵). از مدرنیسم تا پست‌مدرنیسم. ترجمه عبدالکریم رشیدیان. تهران: نشر نی.
گودرزپرور، مریم و بنی‌اردلان، اسماعیل. (۱۳۹۶). نگرشی بر رویکردهای متافیزیکی تعلیم و تربیت در زایش تراژدی نیچه. اندیشه‌های نوین تربیتی، ۱۳(۲)، ۴۳–۶۴.
لایون، دیوید. (۱۳۸۱). پسامدرنیته. ترجمه محمدرضا تاجیک. تهران: انتشارات آشیان.
مک‌اینتایر، آلاسدیر. (۱۳۸۴). در پی فضیلت: پژوهشی در نظریه اخلاقی. ترجمه حمید شهریاری و محمدعلی شمالی. تهران: سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه‌ها (سمت).
نظیری‌پور، حمید. (۱۳۹۱). متافیزیک قدرت، پایان بازی در فلسفه نیچه. فلسفه و کلام، (۵)، ۳۱–۴۸.
نوذری، حسینعلی. (۱۳۷۹). مدرنیته و مدرنیسم: سیاست، جامعه و فرهنگ. تهران: انتشارات نقش جهان.
نیچه، فریدریش. (۱۳۵۲). دجال. ترجمه عبدالعلی دستغیب. تهران: انتشارات آگاه.
نیچه، فریدریش. (۱۳۷۶). فلسفه در عصر تراژیک یونان. ترجمه مجید شریف. تهران: انتشارات جامی.
نیچه، فریدریش. (۱۳۷۸). زایش تراژدی از روح موسیقی. ترجمه رؤیا منجم. تهران: انتشارات پرسش.
نیچه، فریدریش. (۱۳۸۰). سپیده‌دمان. ترجمه علی عبداللهی. تهران: انتشارات جامی.
نیچه، فریدریش. (۱۳۸۴). آنک انسان. ترجمه رؤیا منجم. تهران: انتشارات جامی.
نیچه، فریدریش. (۱۳۸۶). اراده قدرت. ترجمه مجید شریف. تهران: انتشارات جامی.
نیچه، فریدریش. (۱۳۸۷الف). تبارشناسی اخلاق. ترجمه داریوش آشوری. تهران: انتشارات آگاه.
نیچه، فریدریش. (۱۳۸۷ب). چنین گفت زرتشت. ترجمه داریوش آشوری. تهران: انتشارات آگاه.
نیچه، فریدریش. (۱۳۸۷ج). فراسوی نیک و بد. ترجمه داریوش آشوری. تهران: انتشارات خوارزمی.
نیچه، فریدریش. (۱۳۸۷د). غروب بت‌ها. ترجمه داریوش آشوری. تهران: انتشارات آگاه.
نیچه، فریدریش. (۱۳۸۹). حکمت شادان. ترجمه جمال آل‌احمد، سعید کامران و حامد فولادوند. تهران: انتشارات جامی.
هابن، ویلیام. (۱۳۷۶). چهار سوار سرنوشت. ترجمه علی‌اصغر بهرامی. تهران: انتشارات پرسش.
هایدگر، مارتین. (۱۳۸۹). متافیزیک نیچه. ترجمه منوچهر اسدی. تهران: انتشارات پرسش.
یاسپرس، کارل. (۱۳۸۷). نیچه: درآمدی به فهم فلسفه‌ورزی او. ترجمه عزت‌الله فولادوند. تهران: انتشارات ققنوس.
Abdolkarimi, B. (2016). Spiritual thinking and metaphysical subjectivism. Modern Rationality Research, 1(2), 1–22.
Abdolkarimi, B. (2019). Us and the Nietzschean world. Tehran: Naqd-e Farhang.
Adorno, T. W., & Horkheimer, M. (2005). Dialectic of enlightenment (M. Farhadpour & O. Mehrgan, Trans.). Tehran: Gam-e No.
Ahmadi, B. (1998). The enigma of modernity. Tehran: Markaz.
Alavitabar, H., & Emami, F. (2014). The death of God and its consequences in Nietzsche’s philosophy. Philosophical Essays on Religion, 3(2), 45–66.
Allison, D. B. (1985). The new Nietzsche: Contemporary styles of interpretation. Cambridge, MA: MIT Press.
Arendt, H. (2011). The human condition (F. Olya, Trans.). Tehran: Qoqnoos.
Aristotle. (1999). Nicomachean ethics (M. H. Lotfi, Trans.). Tehran: Tarhe No.
Asefpour, K. (2009). Nietzsche’s philosophy in the light of our experiences. Rasht: Haqshenas.
Ashouri, D. (2008). Nietzsche. Tehran: Agah.
Azizkhani, A., & Cheraghali, A. (2013). The theory of the Ubermensch and its critique. Religious Anthropology, 10(30), 121–142.
Bashiriyeh, H. (2005). Michel Foucault: Knowledge and power. Tehran: Ney.
Beiser, F., et al. (2006). Enlightenment, modernity and its discontents. Tehran: Elm.
Bertram, E. (2009). Nietzsche: Attempt at a mythology. Urbana: University of Illinois Press.
Blond, P. (2011). Post-secular philosophy: Between philosophy and theology. London: Routledge.
Bruce Smith, G. (2000). Nietzsche, Heidegger and the transition to postmodernity (A. Javid, Trans.). Tehran: Porsesh.
Cahoone, L. (2006). From modernism to postmodernism (A. Rashidian, Trans.). Tehran: Ney.
Cassirer, E. (1992). The philosophy of the Enlightenment (Y. Moqen, Trans.). Tehran: Niloufar.
Clark, M. (1994). Nietzsche on truth and philosophy. Cambridge: Cambridge University Press.
Copleston, F. (1996). A history of philosophy (Vol. 7: From Fichte to Nietzsche) (D. Ashouri, Trans.). Tehran: Scientific and Cultural Publishing Company & Soroush.
Copleston, F. (2009). Nietzsche: Philosopher of culture (J. Kazemi, Trans.). Tehran: Zavvar.
Deleuze, G. (1983). Nietzsche and philosophy (H. Tomlinson, Trans.). New York: Columbia University Press.
Deleuze, G. (2003). Nietzsche (P. Shahrjerdi, Trans.). Tehran: Qatreh.
Deleuze, G. (2011). Nietzsche and philosophy (A. Mashayekhi, Trans.). Tehran: Rokhdade No.
Derrida, J. (1979). Spurs: Nietzsche’s styles. Chicago: University of Chicago Press.
Farhadpour, M. (1999). Melancholy reason: Reflections on modern thought. Tehran: Tarhe No.
Fink, E. (2003). Nietzsche’s philosophy (G. Richter, Trans.). London: Continuum.
Foucault, M. (1977). Language, counter-memory, practice: Selected essays and interviews. Ithaca, NY: Cornell University Press.
Foucault, M. (1999). Knowledge and power (M. Zeymaran, Trans.). Tehran: Hermes.
Foucault, M. (2002). Nietzsche, Freud, Marx (V. Najafi, Trans.). Tehran: Hermes.
Foucault, M. (2009). The will to knowledge: The history of sexuality (N. Sarkhosh & A. Jahandideh, Trans.). Tehran: Ney.
Ghaemi, A. A., & Abbasi, J. (2013). Nietzsche: Voluntary death or the preaching of death? Philosophical Essays, 10(24), 81–98.
Goodarzparvar, M., & Bani-Ardalan, E. (2017). A perspective on metaphysical approaches to education in Nietzsche’s The Birth of Tragedy. New Educational Thoughts, 13(2), 43–64.
Haase, M. (2009). Nietzsche’s art of living. Frankfurt: Peter Lang.
Haghighi, S. (2008). Transition from modernity: Nietzsche, Foucault, Lyotard, Derrida. Tehran: Agah.
Heidegger, M. (1979). Nietzsche (Vol. I): The will to power as art (D. F. Krell, Trans.). San Francisco: Harper & Row.
Heidegger, M. (2003). The end of philosophy (J. Stambaugh, Trans.). Chicago: University of Chicago Press.
Heidegger, M. (2010). Nietzsche’s metaphysics (M. Asadi, Trans.). Tehran: Porsesh.
Heidari, A. A., & Seyedi, R. (2016). Reflections on Nietzschean genealogy. Essays in Philosophy and Theology, 48(2), 97–114.
Hubben, W. (1997). Four prophets of our destiny (A. A. Bahrami, Trans.). Tehran: Porsesh.
Huizinga, J. (2003). Homo ludens: A study of the play-element in culture. London: Routledge.
Jaspers, K. (2008). Nietzsche: An introduction to the understanding of his philosophizing (E. Fouladvand, Trans.). Tehran: Qoqnoos.
Javidi Kalateh Jafarabad, T., & Aali, A. A. (2009). The meaning of human life in Nietzsche’s view. National Conference on the Meaningfulness of Life.
Kellner, D. (1999). Postmodern theory: Critical interrogations. New York: Guilford Press.
Kenny, A. (1978). The Aristotelian ethics. Oxford: Clarendon Press.
Karbasizadeh, A. E. (2008). Nietzsche’s philosophy or Nietzsche the philosopher. Hikmat va Falsafeh, 4(3), 99–112.
Leiter, B. (2002). Nietzsche on morality. London: Routledge.
Lorenz, H. (2007). The brute within: Appetitive desire in Plato and Aristotle. Oxford: Oxford University Press.
Lyon, D. (2002). Postmodernity (M. R. Tajik, Trans.). Tehran: Ashian.
MacIntyre, A. (1984). After virtue: A study in moral theory. Notre Dame, IN: University of Notre Dame Press.
MacIntyre, A. (2005). After virtue: A study in moral theory (H. Shahriari & M. A. Shomali, Trans.). Tehran: SAMT.
Magrini, J. M. (2009). The question of truth in Nietzsche’s thought. Philosophy Today, 53(3), 284–297.
Mitchell, B. (2017). Nietzsche and the overman: The tragic path to affirmation. London: Palgrave Macmillan.
Muller-Lauter, W. (1999). Nietzsche: His philosophy of contradictions and the contradictions of his philosophy. Urbana: University of Illinois Press.
Naziripour, H. (2012). The metaphysics of power: The endgame in Nietzsche’s philosophy. Philosophy and Theology, (5), 31–48.
Nietzsche, F. (1954). The portable Nietzsche (W. Kaufmann, Trans.). New York: Viking Press.
Nietzsche, F. (1973). The Antichrist (A. A. Dastgheib, Trans.). Tehran: Agah.
Nietzsche, F. (1990). The birth of tragedy (W. Kaufmann, Trans.). New York: Vintage Books.
Nietzsche, F. (1997). Philosophy in the tragic age of the Greeks (M. Sharif, Trans.). Tehran: Jami.
Nietzsche, F. (1999). The birth of tragedy out of the spirit of music (R. Monjem, Trans.). Tehran. Porsesh.
Nietzsche, F. (2001). Daybreak (A. Abdollahi, Trans.). Tehran: Jami.
Nietzsche, F. (2005). Ecce homo (R. Monjem, Trans.). Tehran: Jami.
Nietzsche, F. (2007). The will to power (M. Sharif, Trans.). Tehran: Jami.
Nietzsche, F. (2008a). On the genealogy of morals (D. Ashouri, Trans.). Tehran: Agah.
Nietzsche, F. (2008b). Thus spoke Zarathustra (D. Ashouri, Trans.). Tehran: Agah.
Nietzsche, F. (2008c). Beyond good and evil (D. Ashouri, Trans.). Tehran: Kharazmi.
Nietzsche, F. (2008d). Twilight of the idols (D. Ashouri, Trans.). Tehran: Agah.
Nietzsche, F. (2010). The gay science (J. Al-e Ahmad, S. Kamran, & H. Fouladvand, Trans.). Tehran: Jami.
Nozari, H. A. (2000). Modernity and modernism: Politics, society and culture. Tehran: Naqshe Jahan.
Plato. (1988). The complete works of Plato (M. H. Lotfi, Trans.). Tehran: Kharazmi.
Poellner, P. (2000). Nietzsche and metaphysics. Oxford: Oxford University Press.
Qomi, R., & Rikhtegaran, M. R. (2014). An interpretation of Nietzsche’s philosophy based on the concept of play. Hikmat va Falsafeh, 10(3), 55–70.
Ritzer, G. (1995). Contemporary sociological theory (M. Salasi, Trans.). Tehran: Elmi.
Robbins, E. (2001). Nietzsche and the postmodern school (N. Fard, Trans.). Tehran: Forouzane Rooz.
Rorty, R. (1993). Essays on Heidegger and others. Cambridge: Cambridge University Press.
Safranski, R. (1997). Nietzsche’s Zarathustra (F. Majlesi, Trans.). Tehran: Fekre Rooz.
Sanei Dareh-Bidi, M. (2008). Moral philosophy and the foundations of behavior. Tehran: Soroush.
Schrift, A. D. (1990). Nietzsche and the question of interpretation: Between hermeneutics and deconstruction. New York: Routledge.
Schulte, G. (2008). This is Nietzsche (M. Shabanian, Trans.). Tehran: Sales.
Sedgwick, P. (2009). Nietzsche’s justice: Naturalism in search of an ethics. Montreal: McGill-Queen’s University Press.
Seyedi, R. (2014). Nietzsche according to Gilles Deleuze. Book Review of Theology, Philosophy and Mysticism, 1(3–4), 65–72.
Shadpour, F., & Mousavi, A. R. (2014). A critical analysis of Nietzsche’s view on the meaning of life. Naqd va Nazar, 19(4), 133–150.
Shahandeh, B. (2003). Woman in Nietzsche’s thought. Tehran: Qasideh-Sara.
Shayegan, D. (1996). Cultural schizophrenia: Islamic societies confronting the West (F. Valiani, Trans.). Tehran: Farzane Rooz.
Solomon, R. C. (2003). Living with Nietzsche: What the great immoralist has to teach us. Oxford: Oxford University Press.
Spariosu, M. I. (1989). Dionysus reborn: Play and the aesthetic dimension in modern philosophical and scientific discourse. Ithaca, NY: Cornell University Press.
Stambaugh, J. (1994). The other Nietzsche. Albany: State University of New York Press.
Stern, J. P. (2001). Nietzsche (E. Fouladvand, Trans.). Tehran: Tarhe No.
Tabatabai, S. J. (2008). The decline of political thought in Iran. Tehran: Kavir.
Thao, P., & Chakraborty, S. (2016). Nietzsche and the overcoming of metaphysics. Journal of European Studies, 46(2), 112–129.
Touraine, A. (2001). Critique of modernity (M. Mardiha, Trans.). Tehran: Game No.
Weller, C. (2007). The tragic sublime: Nietzsche’s critique of metaphysics. Berlin: Walter de Gruyter.
Zweig, S. (2009). Three masters (A. Tavakol, Trans.). Tehran: Markaz.
