پژوهش های نوین در مطالعات علوم انسانی اسلامی

پژوهش های نوین در مطالعات علوم انسانی اسلامی

بررسی نسبت‌"خود‌‌‌فراموشی و تکامل» با تکیه بر دیدگاه استاد مطهری(ره)

مقالات آماده انتشار

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
بهروز اسدی 1
علی‌نجات رایزن 2
محمد کرمی 3
1 استادیار، گروه دروس عمومی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران.
2 استادیار، گروه فلسفه، دانشکده ادبیات، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران.
3 گروه معارف اسلامی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران
10.22034/api.2026.2050881.1141
چکیده
مسئله اصلی در پژوهش حاضر، بررسی نسبت خودفراموشی و کمال با تکیه بر دیدگاه شهیدمطهری است. این‌که عامل و یا زمینه‌های خودفراموشی چیست و میان آن و مسیر تکاملی انسان چه نسبتی برقرار است؟، این پژوهش برای یافتن پاسخ به آن‌ها در جمع‌آوری اطلاعات به شیوه کتابخانه‌ای و رجوع به آثار متعدد ایشان، و در پردازش یافته‌ها، از روش توصیفی‌تحلیلی بهره برده است. براساس یافته‌ها، زمینه‌هایی هم‌چون دنیاگرایی و غفلت از خود حقیقی و پرداختن به غیر خود و سرگرم شدن به امور مجازی در اوقات فراغت، در خودفراموشی و ناخودآگاهی انسان، دخالت تام دارند. ایشان، باتوجه به خصیصه کمال‌جویی در انسان، بین خودفراموشی و مسیر تکامل، نه تنها منافاتی نمی‌بیند، بلکه ضمن پاسخ به شبهه، طی‌کردن مسیر تکامل به وسیله انسان را، در واقع از خود ضعیف به خود قوی‌رفتن می‌داند؛ در حقیقت، تکامل همان رفتن از خود به خود‌رفتن است؛ یا از غیر خود، به خود‌رفتن است. بنابراین راه بازیابی و خودآگاهی، براساس اصل تابع و متبوع، خداآگاهی و انصراف از هر‌آن‌چه غیر خداست، می‌داند؛ چراکه با خداآگاهی، هرچه غیر اوست، از مسیر تکاملی انسان، خارج می‌گردد، و خود حقیقی، باز می‌گردد و تمام توجهش به نحو استقلالی، به سمت حق خواهد بود، نه دنیا و ما فیها.
کلیدواژه‌ها
خودفراموشی
خدافرموشی
خداآگاهی
تکامل
دنیاگرایی
استادمطهری(ره)

موضوعات

پژوهش های نوین در مطالعات علوم انسانی اسلامی

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از 14 بهمن 1404

  • تاریخ دریافت 27 دی 1403
  • تاریخ پذیرش 14 بهمن 1404
  • تاریخ انتشار 14 بهمن 1404