مسئولیت مدنی در فضای مجازی یکی از چالش‌های نوین حقوقی است که در زمینه‌هایی مانند نقض حریم خصوصی، نشر اطلاعات نادرست و افترا، ابعاد پیچیده‌ای پیدا کرده است. در ایران، به‌دلیل نبود قوانین ویژه برای فضای مجازی و ضعف در اجرای مقررات موجود، حقوق کاربران اغلب به‌خوبی حمایت نمی‌شود. در مقابل، انگلستان با وجود برخورداری از قوانین پیشرفته‌ای همچون قانون حفاظت از داده‌ها (GDPR)، همچنان با مشکلاتی چون تعیین مسئولیت کاربران ناشناس و سازگاری قوانین با فناوری‌های نوین روبه‌رو است. این پژوهش با رویکرد تطبیقی، به بررسی قوانین، مقررات و رویه‌های قضایی دو کشور می‌پردازد و تلاش دارد نقاط قوت و ضعف هر نظام حقوقی را در زمینه مسئولیت مدنی در فضای مجازی شناسایی کند. نتایج نشان می‌دهند که در ایران چالش اصلی، عدم هماهنگی قوانین با تحولات فناوری و ضعف ضمانت اجراست، در حالی که در انگلستان، تمرکز بر به‌روزرسانی مستمر قوانین و انطباق آنها با پیشرفت‌های دیجیتال ضروری است. در هر دو کشور، عوامل فرهنگی مانند کمبود آگاهی حقوقی کاربران و ضعف در فرهنگ مسئولیت‌پذیری در فضای آنلاین نیز نقش مهمی دارند. بنابراین، تدوین قوانین جامع و خاص برای فضای مجازی، ارتقای سواد حقوقی و دیجیتال، تقویت زیرساخت‌های امنیت سایبری، و توسعه همکاری‌های بین‌المللی از جمله راهکارهای پیشنهادی برای بهبود نظام مسئولیت مدنی و حفاظت بهتر از حقوق کاربران در ایران و انگلستان است.