مساَله: تجمّل گرایی، به معنای گرایش به تجمّلات، یکی از پدیده های نابهنجار اجتماعی است. هر چند که نمی توان آن را یک رذیلت اخلاقی دانست، ولی باید اذعان کرد که آثار آن از یک رذیلت اخلاقی در روحیه فرد و جامعه، کمتر نیست.
هدف وضرورت: اقتضای حفظ وتداوم انقلاب اسلامی وجود مسئولینی ساده زیست و به دور از تجمّل است. بنابراین هدف پژوهش حاضر آسیب شناسی تجمل گراییِ در رفتارهای مدیران؛ بر آینده انقلاب اسلامی با تاکید بر اندیشه امامین انقلاب اسلامی می‌باشد.
روش: پژوهش حاضر از روش توصیفی–تحلیلی و باتاکید بر بیانات امامین انقلاب است.
یافته‌ها: انقلاب اسلامی دارای نقاط قوت زیادی است و درکنار این نقاط، همیشه تهدیدها وجود داشته، یکی از این تهدیدات تجملگرایی کارگزاران است که برآینده انقلاب اسلامی تاثیرمنفی میگذارد.تجمل‌گرایی در سه حوزه‌ی آثار،آسیب وراهکار به سؤال پژوهش پاسخ میدهد:آثارتجملگرایی مدیران باعث سرکشی، انحطاط اجتماعی، تبدیل ارزش به ضد ارزش، پیدایش حالت استکبار می‌شود. ودرحوزه‌ی آسیب های تجمگرایی درمدیران باعث ارتجاع، به چالش کشیده شدن انقلاب، بروز فاصله میان مردم و حاکمیت، تسلیم در برابر دشمنان، تضعیف روحیه انقلابی‌گری، براندازی نظام میشود. راهکارهای مبارزه با اشرافیت گری مدیران عبارتند از: فرهنگ سازی، دقت در وضع قوانین .جهت‌گیری‌های صحیح قوای‌کشور، تقویت احزاب سیاسی وسازمانهای مردم نهاد ثبت شده و شناسنامه دار.
نتیجه‌گیری: آینده مطلوب انقلاب اسلامی به سیره ساده زیستی تداوم می یابد؛ سیره حضرت امام ومقام معظم رهبری ساده زیستی بود به طبع آن مدیران زیادی هم در طول دوران انقلاب اسلامی ساده زیست بودند و این ساده زیستی باعث فتح قلوب شد