زمینه و هدف: هدف از انجام این پژوهش شناسایی رویکرد سیاست جنایی ایران در قبال جرائم زیست محیطی در قلمرو سیاست کیفری ایران است.

روش: پژوهش حاضر، با روش توصیفی- تحلیلی و گردآوری اطلاعات از کتابخانه‌های تخصّصی حقوقی و نرم‌افزارهای علوم اسلامی است.

یافته‌ها: حفاظت از محیط زیست که به عنوان یکی از اساسی ترین نیازهای بشری برای ادامه حیات شناخته شده است، امروزه به یکی از مشکلات و دغدغه های جوامع تبدیل گشته که با توسعه صنعت و تکنولوژی صدمات جبران ناپذیری به آن وارد شده است. بنابراین حفاظت از محیط زیست بالاخص در حوزه مطالعات جرایم زیست محیطی کلان و فراملی، به یک ارزش اخلاقی و اجتماعی تبدیل گشته است که حمایت کیفری و غیر کیفری از آن، ضروری می نماید. در کشور ما شمار قوانینی که در راستای حمایت از محیط زیست وضع گردیده بسیار می‌باشد و این قوانین غالباً در برگیرنده حمایت کیفری از محیط زیست هستند که در واقع سیاست کیفری به تنهایی قادر به رفع مشکلات در این زمینه نمی‌باشد و سیاست کیفری زمانی مؤثر واقع می‌شود که هم ردیف با اقدامات سرکوب گرانه، اقدامات پیشگیرانه را نیز به کار گرفته باشد. بدین جهت در قلمرو سیاست جنایی جرایم زیست محیطی دو راهبرد سیاست کیفری و پیشگیری مطرح می شوند که سیاست کیفری به معنای اقدامات واکنشی رسمی از جانب دولت و نهادهای وابسته است و پیشگیری نیز به مفهوم اتخاذ اقدامات پیشگیرانه مانند پیشگیری اجتماعی و پیشگیری وضعی برای مبارزه با جرایم زیست محیطی می‌باشد.