هدف اصلی مقایسه اثربخشی فرزند پروری مبتنی بر نظریه انتخاب و فرزند پروری مبتنی بر طرح واره درمانی بر تنظیم هیجان و خودباوری مادران بود. روش پژوهش ‌نیمه‌آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون و مرحله پیگیری یک ماهه بود. جامعه آماری مادران ساکن شهر اصفهان، و ابزار گردآوری داده ها عبارت بود از: مقیاس رابطه فرزند پروری دریسکول و پیانتا (2011) - پرسشنامه تنظیم شناختی هیجان گارنفسکی و کرایج (2006) - پرسشنامه خودباوری زنان زنگنه و همکاران (1400) به دلیل مشکل عدم دسترسی به تمامی افراد جامعه آماری از روش نمونه گیری در دسترس استفاده شد. در نهایت 30 مادر که از پیش آزمون مقیاس فرزندپروری، کمترین نمره را در یافت کردند، انتخاب شدند. پروتکل های آموزشی عبارت بودند از آموزش فرزندپروری مبتنی بر نظریه انتخاب و طرح واره درمانی، که برای دو گروه آزمایش به صورت حضوری انجام شد. برای خنثی کردن رقابت جبرانی گروه گواه (شاهد) با گروه های آزمایش، یک سری جزوات و کتابچه های آموزشی و فیلم‌های کوتاه آموزشی در خصوص فرزندپروی در اختیار گروه گواه قرار داده شد. برای تحلیل داده ها از آزمون تحلیل واریانس با طرح ترکیبی و آزمون تعقیبی بونفرونی با 23SPSS- استفاده شد. نتایج مقایسه‌های زوجی تفاوت میانگین‌ها در سه مرحله‌آزمون نشان داد که در سازه تنظیم شناختی هیجان، و خودباوری تفاوت دو مرحله پیش‌آزمون با پس‌آزمون (000/0=P)، پیش‌آزمون با پی‌گیری(000/0=P) معنی‌دار به دست آمد. اما تفاوت پس‌آزمون و پی‌گیری معنی‌دار نبود، که با توجه به این‌که میانگین پیگیری کاهش نیافته می‌توان گفت اثر دوره‌ی آموزش‌ها همچنان ماندگار بود.