قرآن کریم.
نهجالبلاغه، تحقیق: صالح، صبحی. (1414). قم، هجرت.
آقاجانی، علی. (1403). شورا و مشارکت سیاسی حداکثری مشروط (واکارگزارانه)؛ نگاهی تحلیلی به جایگاه شورا در تفسیر سیاسی-موضوعی قرآن، مطالعات قرآنی و فرهنگ اسلامی، ۸(۴)، 66-91.
اسفندیار، رجبعلی. (1386). شورا و مشورت در حکومت نبوی، سیره سیاسی پیامبر اعظم، 395-409.
بچاری، فریبا. (1396). شورا و مشورت در آیینه قرآن و نهجالبلاغه، تهران: انتشارات سیادت.
بهارستان، جلیل. (1383). مطالعه تطبیقی مدیریت اسلامی و مدیریت رایج، مدرس علوم انسانی، 36، 1-36.
رستمینیا، محمد اسماعیل. (1402). مدیریت از منظر اسلام. قم: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.
طالقانی، غلامرضا. (1372). مروری بر مبانی مدیریت از دیدگاه اسلام، دانش مدیریت، 21، 5-9.
طباطبایى، سیدمحمدحسین. (1390). المیزان فی تفسیر القرآن. بیروت: مؤسسة الأعلمی للمطبوعات.
طبرسى، فضل بن حسن. (1372). مجمع البیان فی تفسیر القرآن، مصحح: یزدى طباطبایى، فضلالله؛ رسولى، هاشم، تهران: ناصر خسرو.
طبرى، محمد بن جریر. (1412). جامع البیان فى تفسیر القرآن (تفسیر الطبری)، بیروت: دار المعرفة.
فخر رازى، محمد بن عمر. (1420). التفسیر الکبیر (مفاتیح الغیب)، بیروت، دار إحیاء التراث العربی.
قرائتى، محسن. (1388). تفسیر نور، تهران: مرکز فرهنگى درسهایى از قرآن.
قطب، سید. (1425). فى ظلال القرآن. بیروت، دار الشروق.
محمدی ریشهری، محمد. (1372). مبانی رهبری در اسلام؛ نقش مشورت در رهبری، پاسدار اسلام، 141، 20-24.
معدندار آرانی، عباس؛ کاکیا، لیدا. (1398). روش تحقیق تطبیقی در علوم انسانی با تأکید بر مطالعات علوم تربیتی و روانشناسی، تهران: سازمان سمت.
مکارم شیرازى، ناصر و همکاران. (1371). تفسیر نمونه، تهران: دار الکتب الإسلامیة.
نصراللهی، زهرا؛ مکیان، نظامالدین؛ اسلامی، راضیه. (1394). سرمایه اجتماعی و مؤلفههای آن در اسلام، فصلنامه اقتصاد و بانکداری اسلامی، 13، 21-38.
Aghajani, A. (2024). Conditional (agentive) maximal political participation and shura: An analytical look at the place of shura in the political thematic exegesis of the Qur’an. Qur’anic Studies and Islamic Culture, 8(4), 66–91.
Bachari, F. (2017). Shura and consultation in the mirror of the Qur’an and Nahj al-Balagha. Tehran: Siyadat Publications.
Baharestan, J. (2004). A comparative study of Islamic management and conventional management. Modarres Humanities, 36, 1–36.
Creswell, J. W. (2014). Research Design: Qualitative, Quantitative, and Mixed Methods Approaches (4th ed.). Thousand Oaks, CA: Sage.
Esfandiyar, R. A. (2007). Shura and consultation in the Prophetic government. In The political sirah of the Great Prophet (pp. 395–409). Qom: Research Institute of Hawzah and University.
Fakhr al-Razi, M. b. ‘U. (1420 A.H.). Al-tafsir al-kabir (Mafatih al-ghayb). Beirut: Dar Ihya’ al-Turath al-Arabi.
Ittner, C. D., & Larcker, D. F. (1998). Are Nonfinancial Measures Leading Indicators of Financial Performance? Journal of Accounting Research, 36(1), 1–35.
Kaplan, R. S., & Norton, D. P. (1992). The Balanced Scorecard — Measures that Drive Performance. Harvard Business Review, 70(1), 71–79.
Likert, R. (1967). The Human Organization: Its Management and Value. New York: McGraw-Hill.
Madandar Arani, A., & Kakiya, L. (2019). Comparative research methodology in the humanities: With an emphasis on educational sciences and psychology studies. Tehran: SAMT.
Makarem Shirazi, N., et al. (1992). Tafsir-e Nemuneh. Tehran: Dar al-Kotob al-Eslamiya.
Mohammadi Rey-Shahri, M. (1993). Foundations of leadership in Islam: The role of consultation in leadership. Pasdar-e Eslam, 141, 20–24.
Nahj al-Balagha. (1414 A.H.). (S. Salih, Ed.). Qom: Hijrat.
Nasr-Allahi, Z., Makiyan, N.-D., & Eslami, R. (2015). Social capital and its components in Islam. Islamic Economics and Banking Quarterly, 13, 21–38.
Putnam, R. (2000). Bowling Alone: The Collapse and Revival of American Community. New York: Simon & Schuster.
Qara’ati, M. (2009). Tafsir-e Nur. Tehran: Markaz-e Farhangi-ye Dars-ha’i az Qur’an.
Quran.
Qutb, S. (1425 A.H.). Fi Zilal al-Qur’an. Beirut: Dar al-Shoruq.
Ragin, C. (2014). The Comparative Method: Moving Beyond Qualitative and Quantitative Strategies. Berkeley: University of California Press.
Robbins, S., & Judge, T. (2019). Organizational Behavior (18th ed.). New York: Pearson.
Rostami-Nia, M. E. (2023). Management from the perspective of Islam. Qom: Research Institute of Hawzah and University.
Simon, H. (1997). Administrative Behavior (4th ed.). New York: Free Press.
Surowiecki, J. (2004). The Wisdom of Crowds. New York: Anchor Books.
Tabari, M. b. Jarir. (1412 A.H.). Jami al-bayan fi tafsir al-Qur’an (Tafsir al-Tabari). Beirut: Dar al-Ma’rifah.
Tabarsi, F. b. H. (1993). Majma al-bayan fi tafsir al-Qur’an (F. T. Yazdi-Tabataba’i & H. Rasuli, Eds.). Tehran: Naser Khosrow.
Tabataba’i, M. H. (2011). Al-Mizan fi tafsir al-Quran. Beirut: Al-A‘lami Publications.
Taleqani, G. (1993). A review of the foundations of management from the perspective of Islam. Danesh-e Modiriyat [Management Knowledge], 21, 5–9.
Yukl, G. (2013). Leadership in Organizations (۸th ed.). Upper Saddle River, NJ: Pearson.
