1. قرآن کریم.
2. پور ابراهیم، شیرین. (1388). بررسی زبان شناختی استعاره در قرآن: رویکرد نظریه­ی معاصر. گروه زبان­شناسی. دانشگاه مدرس تهران.
3. روشن، بلقیس و اردبیلی لیلا. (1392). مقدمه­ای بر معناشناسی شناختی، تهران: نشر علمی.
4. شفیعی کدکنی، محمد رضا.(1358). صور خیال در شعر فارسی. تهران: آگاه.
5. صفوی، کورش. (1379). درآمدی بر معنی­شناسی. تهران: پژوهشگاه فرهنگ و هنر اسلامی.
6. طباطبایی، سید محمد حسین. (1374ش). المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه سید محمد باقر موسوی همدانی، قم: انتشارات جامعه­ی مدرسین.
7. لیکاف، جرج. (1390). «نظریه­ی معاصر استعاره» در استعاره، مبنای تفکر و زیبایی آفرینی، ترجمه­ی گروه مترجمان، به کوشش فرهاد ساسانی، تهران: انتشارات سوره­ی مهر.
8. قائمی­نیا، علیرضا. (1390). معناشناسی شناختی قرآن. تهران: سازمان انتشارات پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.
9. قرشی، سید علی اکبر. (1375ش)، قاموس قرآن؛ تهران: دار الکتب الإسلامیة.
10. هاوکس، ترنس. (1377). استعاره. ترجمه فرزانه طاهری، تهران: مرکز.
11. یوسفی راد، فاطمه (1382)، بررسی استعاره زمان در زبان فارسی، رویکری شناختی، پایان نامه­ی کارشناسی ارشد، تهران، دانشگاه مدرس.
12. Lakoff George & Mark Johnson. (1980). Metaphore we live by. chicasgo: The university of Chicago press.

13.Yu, Ning. (2001). "what does our face mean to us"?, pragmatics & cognition, 9: 1, 1-36.

14. __________.(2003). "The Bodily Dimension of meaning in chines: what Do we Do and mean whith " Hand"? "in: European languages Berlin: mouton de Gruter.
15. Pragglejaz Group (2007), mip:" A method for Identifying metaphorically used words indiscourse " . metaphor & symbol.