بارتلمه، کریستیان. (۱۳۳۷). زن در حقوق ساسانی (ترجمه ناصرالدین صاحبالزمانی). تحقیقات خاورشناسان. تهران.
باقری، خسرو، سجادیه، نرگس، و توسلی، طیبه. (۱۳۸۹). رویکردها و روشهای پژوهش در فلسفه تعلیم و تربیت. تهران: پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی.
پیگولوسکایان. (۱۳۶۷). شهرهای ایران در روزگار پارتیان و ساسانیان (ترجمه رضا عنایت). مرکز انتشارات علمی و فرهنگی.
تکمیل همایون، ناصر. (۱۳۶۸). آموزش عالی در ایران باستان. مجله تحقیقات تاریخی، ۱(۲)، ۳۰۵-۳۵۱.
حکمتی، علیرضا. (۱۳۵۰). آموزش و پرورش در ایران باستان. تهران: مؤسسه تحقیقات و برنامهریزی علمی و آموزشی.
حبیبینژاد، رضا. (۱۳۹۱). مراکز آموزشی ایران در دوره ساسانی. پارسه، ۱۸-۱۹.
خدادادیان، اردشیر. (۱۳۸۱). تاریخ ایران باستان: ساسانیان. تهران: نشر به دید.
درانی، کمال. (۱۳۹۲). آموزش و پرورش ایران قبل و بعد از اسلام. تهران: انتشارات سمت.
ذوالنوری، فرهاد، و پروانه، فرهاد. (۱۳۹۷). طبقات اجتماعی ایران باستان (با تکیه بر عصر ساسانی). تاریخنامه خوارزمی، ۶(۲۳).
رضوی، مسعود. (۱۳۵۰). تربیت ایرانیان در شاهنشاهی دوران پیش از اسلام. مدرسه عالی پارس.
سلطانزاده، حسین. (۱۳۶۴). تاریخ مدارس ایران از عهد باستان تا تأسیس دارالفنون. تهران: آگاه.
صدریافشار، غلامحسین. (۱۳۵۵). سرگذشت سازمانها و نهادهای علمی و آموزشی در ایران. تهران: انتشارات وزارت علوم و آموزشی عالی.
ضمیری، محمدعلی. (۱۳۷۵). تاریخ آموزش و پرورش ایران و اسلام. تهران: راهگشا.
کریستینسن، آرتور. (۱۳۶۷). ایران در زمان ساسانیان (ترجمه رشید یاسمی). تهران: امیر کبیر.
گیرشمن، رومن. (۱۳۸۶). ایران از آغاز تا اسلام (ترجمه محمد معین). تهران: نگاه.
گیلانی، نجمالدین. (۱۳۹۴). تأملی بر جامعة طبقاتی عصر ساسانی و تداوم آن در قرون اولیه اسلامی (با تکیه بر خاندان بختیشوع). پژوهشنامه تاریخ اجتماعی و اقتصادی، ۴(۱)، ۶۷-۸۲.
گزنفون. (۱۳۹۴). لشکرکشی کوروش، یا بازگشت ده هزار نفر (ترجمه غلامعلی وحید مازندرانی). دنیای کتاب.
مشکور، محمدجواد. (۱۳۶۸). کارنامه اردشیر بابکان. تهران: انتشارات آشنا.
ویل دورانت. (۱۳۶۷). تاریخ تمدن (ج۱). تهران: انتشارات امیرکبیر.
Bagheri, K., Sajadiyeh, N., & Touseli, T. (2010). Ravash va ravesh haye pazhuhesh dar falsafe ye taalim va tarbiyat. Tehran: Pazhuheshkade-ye Motaleat e Farhangi va Ejtemai.
Barthelme, C. (1958). Zan dar hoquq e Sasanian (N. Sahebolzamani, Trans.). Tehran: Tahqiqat e Khavareshenasan.
Christensen, A. (1988). Iran dar zaman e Sasanian (R. Yasemi, Trans.). Tehran: Amir Kabir.
Delaporte, A., & Huart, C. (1943). LIran antique: Elam et Perse et la civilization iranienne. Paris: Albin Michel.
Derani, K. (2013). Amoozesh va parvaresh e Iran qabl va baad az eslam. Tehran: SAMT.
Ghirshman, R. (1907). L’empire des Sassanides: Le peuple, l’etat, la cour.
Ghirshman, R. (2007). Iran az aghaz ta eslam (M. Moin, Trans.). Tehran: Negah.
Gilani, N. (2015). Taammoli bar jame-e tabaqati-ye asr e Sasanian va tedavom e an dar qorun e avvaliye ye eslami (ba tokiye bar khandan e Bakhtishu). Pazhuheshname-ye Tarikh-e Ejtemai va Eqtesadi, 4(1), 67–82.
Habibinejad, R. (2012). Marakez e amoozeshi ye Iran dar dowre-ye Sasanian. Parse, 18–19.
Hekmati, A. (1971). Amoozesh va parvaresh dar Iran e bastan. Tehran: Moasseseye Tahqiqat va Barnamerizi-ye Elmi va Amoozeshi.
Khodadadian, A. (2002). Tarikh e Iran e bastan: Sasanian. Tehran: Nashr e Be Did.
Mashkur, M. J. (1989). Karname-ye Ardashir Babakan. Tehran: Entesharat-e Ashna.
Razavi, M. (1971). Tarbiyat-e Iranian dar shahanshahi-ye dovran-e pish az eslam. Tehran: Madrese-ye Ali-ye Pars.
Sadri Afshar, Gh. (1976). Sargozasht-e sazman-ha va nahad-ha-ye elmi va amoozeshi dar Iran. Tehran: Vezarat-e Olum va Amoozesh-e Ali.
Soltanzadeh, H. (1985). Tarikh-e madares-e Iran az ahd-e bastan ta tasis-e Dar al-Fonun. Tehran: Agah.
Tamkine Homayoun, N. (1989). Amoozesh-e ali dar Iran-e bastan. Majalle-ye Tahqiqat-e Tarikhi, 1(2), 305–351.
Vazir Duranti, W. (Will Durant). (1988). Tarikh-e tamaddon (Vol. 1). Tehran: Amir Kabir.
Xenophon. (2015). Lashkarkeshi-ye Kurosh, ya bazgasht-e dah hezar nafar (Gh. Vahid Mazandarani, Trans.). Tehran: Donya-ye Ketab.
Zameeri, M. A. (1996). Tarikh-e amoozesh va parvaresh-e Iran va eslam. Tehran: Rahgosha.
Zolnouri, F., & Parvaneh, F. (2018). Tabaqat-e ejtemai-ye Iran-e bastan (ba tokiye bar asr-e Sasanian). Tarikhnama-ye Khvarazmi, 6(23).
