دانشگاه لرستان پژوهش‌های نوین در مطالعات علوم انسانی اسلامی 2980-8944 4 8 2025 12 22 The Impact of Political Elites’ Political Culture on Nuclear Decision Making in Iran during the Justice Oriented (Ahmadinejad) and Moderation Oriented (Rouhani) Presidencies تأثیر فرهنگ سیاسی نخبگان بر روند تصمیم‌گیری پرونده هسته‌ای دوره ریاست جمهوری عدالت‌گرایی(احمدی ‎نژاد) و اعتدال‎گرایی(روحانی) 1 24 735127 10.22034/api.2026.2086862.1686 FA احسان یوسفی گروه علوم سیاسی و روابط بین الملل، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 0009-0001-9391-560X محمد توحیدفام گروه علوم سیاسی- اندیشه‌ سیاسی و مسائل ایران، واحد تهران مرکزی، تهران، ایران. 0000-0002-0775-7482 کیهان برزگر گروه علوم سیاسی و روابط بین الملل، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 0009-0007-7907-0800 Journal Article 2025 11 23 Objective: To examine the influence of the political culture of elites during the Conservative (Osoul‑garayi) and Moderate (Etedal) administrations on the evolution of Iran’s nuclear file, and to address the question of how the type of political culture among elites in each period shaped the country’s nuclear policymaking. Method: The study employs an analytical descriptive approach. By analyzing the dominant political discourses of the Conservative and Moderate periods, it investigates how the political culture of elites affected nuclear decision‑making. The article’s hypothesis is based on comparing patterns of foreign policy behavior and nuclear approaches across the two administrations. Results: The findings indicate that Iran’s nuclear approach during the Conservative period was grounded in confrontation, resistance, and challenging the international order. By contrast, the Moderate period focused on the rapid resolution of the nuclear issue, the restoration of damaged foreign relations, and the swift attainment of economic and political benefits. The study further shows that in both periods, the nuclear file was shaped by the deep‑rooted and historically embedded political culture of Iranian elites, which has been intertwined with the overarching discourse of the Islamic Revolution. Conclusions: Iran’s nuclear file has been significantly influenced by the political culture of elites, and discursive differences between the Conservative and Moderate periods produced two distinct approaches to managing it. Overall, the historical political culture of elites, combined with the hegemonic discourse of the Revolution, has directed and shaped the main orientations of Iran’s nuclear policy across different periods. هدف: بررسی تأثیر فرهنگ سیاسی نخبگان در دو دوره اصول‌گرایی و اعتدال بر روند تحولات پرونده هسته‌ای ایران و پاسخ به این پرسش که نوع فرهنگ سیاسی نخبگان در هر دوره چه نقشی در سیاست‌گذاری هسته‌ای کشور ایفا کرده است. روش پژوهش: پژوهش با رویکرد تحلیلی– توصیفی انجام شده و با تکیه بر بررسی گفتمان‌های سیاسی دو دوره اصول‌گرایی و اعتدال، تأثیر فرهنگ سیاسی نخبگان بر تصمیم‌سازی هسته‌ای تحلیل شده است. فرضیه مقاله بر مقایسه رفتار سیاست خارجی و رویکرد هسته‌ای در این دو دوره استوار است. یافته‌ها: یافته‌ها نشان می‌دهد که رویکرد هسته‌ای ایران در دوره اصول‌گرایی بر تقابل، مقاومت و به چالش کشیدن نظم بین‌الملل استوار بود، در حالی که دوره اعتدال بر حل‌وفصل فوری پرونده، بازسازی روابط خارجی آسیب‌دیده و بهره‌گیری سریع از منافع اقتصادی و سیاسی تمرکز داشت. همچنین پژوهش نشان می‌دهد که پرونده هسته‌ای در هر دو دوره زیر نفوذ فرهنگ سیاسی ریشه‌دار و تاریخی نخبگان ایرانی بوده است که با گفتمان کلان انقلاب اسلامی پیوند خورده است. نتیجه‌گیری: پرونده هسته‌ای ایران از فرهنگ سیاسی نخبگان تأثیر پذیرفته و تفاوت‌های گفتمانی میان اصول‌گرایی و اعتدال به شکل‌گیری دو رویکرد متفاوت در مدیریت آن انجامیده است. در مجموع، فرهنگ سیاسی تاریخی نخبگان همراه با هژمونی گفتمان انقلاب، جهت‌گیری‌های اصلی سیاست هسته‌ای ایران را در دوره‌های مختلف تعیین و هدایت کرده است.

https://api.lu.ac.ir/article_735127_20665755924fef8e9e347bc024174721.pdf